Wda to lewy dopływ Wisły. Wypływa z jeziora, wpada do większej rzeki, pokonując w swoim biegu dystans ok. 200 kilometrów. Zdawałoby się niepozorna, nizinna rzeka. Nic bardziej mylnego. Po pierwsze Wda przepływa przez tereny, na których znajdują się najpiękniejsze i najciekawsze parki krajobrazowe północnej Polski. W jej dorzeczu czy też raczej w bliższych i dalszych okolicach porozrzucane są malownicze jeziora - głównie rynnowe i wytopiskowe. Wda przepływa przez gęste, stare lasy, w których raczej rzadko pojawiają się ludzie. Brzegi rzeki są urwiste, albo zmieniają się w rozlewiska, a wszystko to dziewicze i niemal nie skażone cywilizacją. W pobliżu Wdy raczej nie spotyka się osad, miast ani tym bardziej uczęszczanych szlaków komunikacyjnych. To raj dla wielbicieli czystej i dzikiej przyrody. Nurt Wdy jest nie mniej interesujący od okolic przybrzeżnych. W swoim biegu Wda niejednokrotnie ma charakter dynamicznej górskiej rzeczki. W innych rejonach zmienia się w majestatyczną rzekę nizinną o charakterze zbliżonym do największych rzek Polski. Nie płynie jednym , równym nurtem i jest pełna przeróżnych niespodzianek. To dlatego tak bardzo upodobali ją sobie kajakarze.