W stosunku do Wdy często używa się określenia \"typowa nizinna rzeka\" tymczasem to mija się z prawdą. Wda nie jest rzeką typową, to rzeka pełna zaskakujących niespodzianek. Mimo iż jest krótka (długość Wdy wynosi zaledwie 198 (inne źródła podają, że 239) kilometrów - to na rzekę raczej mało), jest jedną z najciekawszych rzek w Polsce - decydują o tym nurt, okolice i walory krajobrazowe. Wda płynie przez północny region Polski (to lewy dopływ Wisły). Mija Bory Tucholskie i płynie przez kaszubską Wielką Wodę tj. jeziora takie jak Wdzydze. Tam właśnie należy spodziewać się niespodzianek - rezerwatów przyrody czyli dzikiej roślinności, nieskażonych cywilizacją terenów i dziko żyjących wodnych zwierząt (w tym wydr i bobrów). Nie mniej ciekawy jest nurt tej rzeki - przybiera bowiem bardzo różne postaci: raz jest rwącym górskim potokiem, w innych rejonach leniwie płynącą rzeczką, a jeszcze gdzie indziej zmienia się w dostojną rzeczną \"matronę\" bardzo podobną do największych rzek w Polsce. Oprócz tego na Wdzie jest sporo meandrów, przełomów i rozlewisk, a koryto rzeki obrasta dzika roślinność poprzetykana gdzie nie gdzie przez urwiska.